เมื่อคืนฝันเป็นเรื่องเป็นราว เกี่ยวกับเหตุการณ์การต่อสู้ของนกกระเรียน ตอนจบ เจ้านกกระเรียนก็ บินเอาหัวปักลงในสระน้ำเพื่อทิ้งชีวิตของมัน เพราะคู่ของมันตายไปก่อนหน้านี้แล้ว เราไปอุ้มเจ้านกกระเรียนขึ้นมา แล้วก็ร้องไห้ พร้อมกับตะโกนว่า "แล้วฉันล่ะ!" โดยนิสัยของนกกระเรียนแล้ว มันจะไม่เปลี่ยนคู่ของมัน(แก้ไข : สิ่งนี้เป็นความยึดมั่น ของ นกกระเรียน , ถ้านำความรู้ของพระพุทธองค์ มาอธิบาย ก็จะได้ความว่า การเป็นคู่ชีวิตนั้น ท่านให้ดูที่ความเหมาะสม ว่ามีศีลเสมอกันหรือไม่ เช่น ความคิดเห็นในเรื่องต่างๆ การให้ทาน การรักษาศีล)ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ฝันแบบนั้น รู้สึกแต่ว่าเราไปหลงเจ้านกกระเรียนตัวนั้นอยู่
ตื่นเช้ามาก็ได้ข้อคิดว่า การไปทำให้ใคร
เสียใจเรื่องความรักก็ไม่ต่างอะไรกับที่เราเจอ
ประเด็นอยู่ที่ว่า การชอบมองคนสวยๆงามๆคนตลกๆของเรา มันไปทำให้คนอื่นๆเดือดร้อนแล้วนี่แหละ!!! หรือที่เขาเรียกว่าเจ้าชู้เงียบ จะเป็นเรื่องจริง!!! กรรม!!!
ละนันทิด่วน!!! เป้าหมายอันดับแรกของเราอยู่ในทางธรรมนะ!!!
มีหลวงพ่อท่านหนึ่งให้ข้อคิดไว้ว่า
" ทางออก อยู่ที่ทางเข้า "
แต่ตอนนั้นเรารู้แต่ว่ายังทำใจไม่ได้
เหตุการณ์ก็เลยเป็นอย่างทุกวันนี้...
เวรกรรมหนอ...
เมื่อกรรมเกิดขึ้นแล้ว
เราก็ต้องรับผลกรรม
ที่เราได้ทำเอาไว้เอง...